Η Σουζάνα Αντωνακάκη, διάβηκε το όριο…Αχώριστη σύντροφος στη ζωή και στο έργο του Δημήτρη Αντωνακάκη στο Εργαστήρι Α66, διαμόρφωσε μαζί του τον πιο επιδραστικό χώρο επεξεργασίας ιδεών και δημιουργικών εμπειριών μιας στιβαρής, εμπνευσμένης και βαθιά ουμανιστικής Αρχιτεκτονικής που πρόσθεσε με κάθε τρόπο τα τελευταία 60 χρόνια πολλές φωτεινές ψηφίδες στη μεγάλη Ελληνική τοιχογραφία, με εξωστρεφή διεθνή χαρακτήρα και ολοφάνερους δεσμούς με μια ουσιαστική και διαρκή κριτική πρόσληψη του Τόπου και της πολύχρονης αφήγησής του…Η Σουζάνα, πανάξια σύντροφος μητέρα και γιαγιά, ύφανε μαζί με τον Δημήτρη και πολλούς αρχιτέκτονες της νεότερης γενιάς, με επίμονο και ιδιωματικό τρόπο, σαν την παλιά υφάντρα, μια πολύχρωμη και πολύτροπη συνθετική νοοτροπία που ενσωμάτωνε με δημιουργικό τρόπο την πρώιμη πρόσληψη της μοντερνικότητας με την ανάγνωση όλων των συνάψεων της αστείρευτης ευρύτερης παράδοσης και των ποικίλων αναφορών της κλίμακας, του μέτρου και της ανθρωπομετρίας της ανώνυμης αρχιτεκτονικής… Τα κατώφλια, τα όρια, οι μεταβάσεις, η ευελιξία και η πολυπλοκότητα, η μικρή και η μεγάλη κλίμακα, το ενδιάμεσο, το έμμεσο και το μη γραμμικό, τα υλικά στην αδρή τους πρωταρχικότητα, το εμφανές σκυρόδεμα, ο τσιμεντόλιθος, οι μεταλλικές διατομές και τα χρώματα μιας παλέτας που ερχόταν από τα αρχαία χρόνια , διαπερνούσε τις επιρροές της νεωτερικότητας και δεν δίσταζε να διασταυρώνεται με τις τολμηρές εκδοχές της πιο λεπταίσθητης επεξεργασίας που έμοιαζε κάποιες φορές να ζηλεύει τις δαντέλες και τα παλιά κιλίμια, ήταν ο ανεξάντλητος καμβάς και τα στημόνια μιας αεικίνητης δημιουργικής διάθεσης…Με τη φυσική ευγένεια και τη νηφαλιότητα, με την αφοσίωση και τη δια βίου συμπόρευση με τον Δημήτρη, η Σουζάνα κι ο Δημήτρης είναι για μας οι δάσκαλοι, οι συνεργάτες και οι φίλοι που σημάδεψαν με μοναδικό τρόπο τις διαδρομές και τις αναζητήσεις όλων των νεότερων Αρχιτεκτόνων…Αγαπημένη μας Σουζάνα, στο καλό, τώρα που πέρασες το κατώφλι θα παραμείνεις για πάντα μαζί στη μνήμη και την εμπειρία μας και κυρίως στην αγάπη που μας έδειξες για τον άνθρωπο και το μέτρο που χτίζει δια βίου το πέρασμά του ίσαμε να συναντήσει τη σκόνη των άστρων….

Οδυσσέας Σγουρός / Αρχιτέκτονας ΕΜΠ / 05.07.2020

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s